Deze website maakt gebruik van functionele cookies. Klik hier voor meer informatie.
Akkoord
  1. Geroepen naar Israël

    30 juni 2021

    Blogs veldwerkers

    • *

    In 2014 werd Emma geraakt door een toespraak waarin opgeroepen werd om je leven voor 100% in Gods hand te leggen. Ze nam een stap door zich aan te melden bij de NEM. Die procedure verliep voorspoedig. Ook in financiën en andere zaken die nodig waren werd voorzien. Gods hand was daarin duidelijk zichtbaar. Zo vertrok ze juli 2015 naar Haifa om daar een jaar in een Joods Arabisch ouderenthuis (het is echt een thuis) de verzorgsters te assisteren. Ze heeft er heerlijk gewerkt tot ieders tevredenheid. Ook leerde ze daar het begin van de Hebreeuwse taal.

     

    Van Haifa naar Beit Jala

    Omdat in Haifa het samenleven van Joden en Arabieren best goed ging zocht ze samen met de NEM een andere plek om te werken. Weer was het de Heer die duidelijk leidde. Het werd Jemima, een huis voor mensen met een verstandelijke beperking, in Beit Jala vlakbij Bethlehem. Daar woonde Emma dus onder de Palestijnen en begon ze met het leren van de Arabische taal. Ze werkte er ruim twee jaar. Vanwege het visumbeleid moest ze daarna een jaar het land uit en vervolgens was het helaas niet meer mogelijk om terug te gaan naar de Palestijnse Gebieden.

    Een jaar naar Amman

    Wat nu? Er zijn zoveel uitdagende plekken om dienstbaar te kunnen zijn. Met elkaar werd besloten om te onderzoeken of er een visum mogelijk zou zijn voor werken onder oudere hulpmijdende Arabieren in de Oude Stad in Jeruzalem. Voor deze switch was een goede beheersing van de Arabische taal nodig en in 2019 vertrok Emma naar Amman voor een jaar taalstudie aan Kelsey Arabic Program. Ze leerde daar ook de Arabische cultuur nog beter kennen. In december van dat jaar kwam ze terug naar Nederland in de verwachting dat ze snel naar Israël kon doorreizen, om in Jeruzalem aan het werk te gaan. Dit liep anders. Het duurde wat langer voor er een visum werd afgegeven en de pandemie had in die wachttijd het werk onder oudere Arabieren mede onmogelijk gemaakt.

     

    Juist nu naar Israël

    Echter, na 1½ jaar ‘ballingschap’ in Nederland en een niet aflatende steun van haar thuisfront(team) kon Emma alsnog uitgaan. Uitgerekend tijdens de laatste Gaza-oorlog is er een visum afgekomen voor een nieuwe termijn in de oudereninstelling in Haifa. Op deze plek mag Emma opnieuw, juist nu, een brugfunctie vervullen tussen Jood en Arabier. Na een mooie uitzegenbijeenkomst in haar gemeente is zij op 16 juni vertrokken. Geroepen naar Israël!