Deze website maakt gebruik van functionele cookies. Klik hier voor meer informatie.
Akkoord
  1. This is where it happens

    2 juni 2022

    Blogs veldwerkers

    • *

    Na drie jaar zijn we weer terug in Israël. De Covid-periode lijkt voorbij en reizen is weer mogelijk zonder beperkingen. Vanuit het NEM-huis in Jeruzalem worden we wakker en laten de stad weer tot ons doordringen: de Olijfberg, het Hinomdal, de berg Sion, het geluid van de moskeeën en alle herrie van het verkeer. We bezoeken de plekken waar onze mensen mogen dienen en we laten ons bijpraten over alle ontwikkelingen. Het weerzien terplekke met alle Nem'ers en bekenden is heerlijk en zo vertrouwd.

     

    Als we op vrijdag naar de Oude Stad lopen voor een aantal afspraken huppelen we letterlijk van zielevreugd. Wat doet deze stad veel met ons. Elke steen zindert van leven, er gebeurt hier iets waar we geen woorden aan kunnen geven. Een gesprek met een Joodse broeder (volgeling van Jezus Messias) die betrokken is bij een organisatie met de Jesaja 19-visie raakt ons diep. Er is onlangs weer een conferentie geweest met gelovigen uit het Midden-Oosten. Ex-moslims, Arabische christenen en Joden die allen geloven in de God van Israël en bouwen aan die weg van vrede in het Midden-Oosten waar Jesaja al over schreef. Wat een bemoediging! 's Middags lopen we door naar de Klaagmuur om de sjabbat in te luiden. Dat is confronterend. Slechts een handjevol Joden, enkele pelgrims maar wel honderden politiemensen en leger op de been. Het is de laatste vrijdag van de Ramadan en de spanning van de laatste weken met alle onlusten en rellen op het tempelplein is voelbaar. Ondertussen zijn er in het land zestien mensen omgekomen bij terroristische aanslagen. We bidden in stilte voor de vrede van Jeruzalem.

     

    De dagen daarna zijn we in de buitengebieden (de Negev, Tel-Aviv, Ashdod, Haifa en Nazareth) waar onze mensen mogen dienen. We zijn onder de indruk van hun inzet. Op praktisch alle werkplekken wordt er samengewerkt tussen Joden en Arabieren en onze mensen mogen daar bruggen slaan in de contacten, luisteren en meehelpen. In de praktijk gebeuren er zoveel mooie dingen waar we helaas zo goed als niets over lezen in de media.

     

    We beëindigen ons werkbezoek met een weekje rust in een moshav op de Golan. We zitten op het erf van een Joods gezin met acht kinderen, een ezel, geiten en een grote hond. 's Avonds zien we de lichtjes van de Syrische steden die net over de grens liggen, overdag mooie vergezichten over Galilea tot aan de Karmel. Israël is maar een klein en smal landje met grote geo-politieke problemen en interne politieke verdeeldheid. Wat gaat dit land ons aan het hart en we kunnen niet anders dan bidden om de komst van de Messias, die Israël tot Zijn bestemming zal brengen en die ware Vrede zal brengen!

     


     

    Deze blog is geschreven door Alice, zij was samen met haar man Piet veldleiding van de NEM in Jeruzalem van 2014 tot 2018. Sindsdien is zij werkzaam op ons kantoor in Voorthuizen en coördineert de langetermijn-uitzendingen.