Deze website maakt gebruik van functionele cookies. Klik hier voor meer informatie.
Akkoord
  1. In Memoriam Paula van den Bosse

    Dinsdag 24 januari 2023
    • *

     

    Op woensdag 18 januari 2023 overleed, nog maar 57 jaar oud, ons teamlid Paula van den Bosse. Midden oktober bracht een bezoek aan de huisarts haar in een traject van nadere onderzoeken en eind november was duidelijk dat zij leed aan een agressieve vorm van kanker in een vergevorderd stadium. Paula begon dapper aan een serie van vier chemokuren, hoewel bekend was dat dit geen genezing, maar hoogstens meer tijd zou opleveren.

     

    Tijd om nog een poosje bij haar kinderen Amir en Rania te zijn. In het bijzonder om Rania’s diplomering van de middelbare school nog mee te maken. Tijd om met Rania naar Nederland te gaan in de zomer en haar daar nog te zien settelen. Tijd om nog een poosje bij haar vader in de buurt te wonen. Het mocht niet zo zijn. De snelheid waarmee het proces zich voltrok heeft ons allemaal overvallen. In de laatste nieuws- en gebedsbrief vroeg zij niet om te bidden om genezing maar deelde zij: ‘Ik weet niet hoe lang de weg zal zijn en hoe het verder gaat met me. Ik weet wel dat God met me is in dit alles. Bedankt voor jullie meeleven en gebeden.’

     

    Paula kwam in de zomer van 1991 naar Jeruzalem. Als jonge onderwijzeres was zij een geschenk voor het grote pleeggezin van Marike. Zij hielp de kinderen met huiswerk maken en gaf thuis les tijdens door de PLO afgekondigde stakingsdagen en - weken. Verder zeulde zij enorme hoeveelheden boodschappen de 200 treden op naar het huis op de muur en talloze manden met was naar het dak. Samen met Marike en de kinderen werd het huis schoon gehouden. Paula bleek een talenwonder, zij sprak al gauw vloeiend en accentloos Arabisch en kon zich aardig redden in het Hebreeuws.

     

    In 2003 werd er via de sociale dienst van Jeruzalem een pasgeboren baby door de Heer op haar weg gebracht, en toen het ventje bijna vier was, ook nog een meisje van tweeënhalf jaar oud. Zij besloot beide kinderen te adopteren en zo vormden zij een gezinnetje. Toen het pleeggezin van Marike kleiner werd, vond Paula werk in de Graftuin en vervolgens werd zij gevraagd haar oude beroep weer op te pakken en ‘teacher’ te worden op de Anglicaanse school, een taak die ze met veel liefde en inzet van al haar talenten heeft vervuld tot eind oktober.

     

    Rustig, bescheiden en aandachtig, zo was Paula aanwezig. Zij getuigde zonder veel woorden van haar wandel met haar Heer en was trouw in de voorbede voor ieder die op haar weg kwam. Het gemis is groot voor ons allemaal, maar vooral voor Amir en Rania die zonder hun moeder hun levensweg moeten vervolgen. Te vroeg, te jong, maar gezegend met herinneringen aan een moeder die hen alles heeft gegeven wat in haar vermogen lag en steeds uitstraalde dat vertrouwen in de Hemelse Vader niet beschaamd wordt. Zelfs niet als de weg anders gaat dan verwacht of gehoopt.

     

     

  1. Activiteiten