Deze website maakt gebruik van functionele cookies. Klik hier voor meer informatie.
Akkoord
  1. *

    Op de Reveilweek heb ik leren geloven

    Ronald en Tineke Nagtegaal vertellen in dit interview over hun Reveilweek-belevingen. Al bijna 25 jaar bezoeken ze samen met hun kinderen de Reveilweek. Zelf ervaren ze veel zegen en verdieping tijdens de conferentie. “Het heeft een sterker effect dan de goede voornemens van 1 januari.” Of zoals een van hun kinderen verwoordt: “Op de Reveilweken heb ik leren geloven.”

     

    Wie zijn jullie?
    Ronald (58) is directeur in het basisonderwijs. ‘Dienstbaar zijn’ is zijn kernwaarde. Hij probeert de rollen van echtgenoot, vader, buurman en vriend zo goed mogelijk te vervullen. Op zaterdagen is hij te vinden in en rond zijn huis om de kippen te verzorgen, te tuinieren, te klussen, etc. Ronald is al meer dan 30 jaar getrouwd met Tineke. Tineke (55) regelt het huishouden en zij begeleidt als verpleegkundige patiënten die bloedstamceltransplantaties krijgen. Ook zij geniet volop van hun (groente)tuin.

     

    Dit jaar zouden jullie voor de 25ste keer deelnemen. Wat bracht jullie ertoe om in 1996 deel te nemen?
    Wij gingen als jong-volwassenen jaarlijks naar een jongerenconferentie. Na een gesprek met vrienden over de vervulling met de Heilige Geest, vroegen deze vrienden ons mee naar de Reveilweek. Zij waren groepsleider op de Reveilweek en zochten opvang voor hun kinderen om dit groepswerk goed te kunnen doen. En zo is het begonnen.

     

    Na 25 jaar zou je zeggen dat je het ondertussen wel weet. Wat beweegt jullie om nog steeds elk jaar weer te gaan?
    We zijn ‘mensen van de Weg’ en gaandeweg hebben we de waarde ervaren om één week per jaar onszelf deze oase te gunnen. Op de Reveilweek worden we even helemaal losgemaakt van onze dagelijkse beslommeringen, zoeken we samen met medegelovigen verdieping in ons geloof.

    Ook gebruiken we deze week om zowel terug als vooruit te kijken. Daarnaast genieten we van de lofprijzing, de ontmoetingen, het kamperen, het groepswerk en de persoonlijke, pastorale aandacht.

     

    Wat is het bijzondere aan zo’n week?
    We noemen wat kernwoorden: geloofsopbouw, zoektocht naar groeien in geloof en dienen, het interkerkelijke karakter, de nadruk op dienen, echt een hele week met een Bijbelgedeelte/thema bezig zijn, de doventolken, het kinder- en jongerenwerk, de ontspanning, de gebedswacht, het Heilig Avondmaal met aansluitend de uitbundige lofprijzing, het groepswerk met de zegening in de groepen.

     

    Wat heeft het met jullie als gezin gedaan?
    Twee van onze kinderen zijn getrouwd. Onze dochter vond haar lief op de Reveilweek! Ook zij wilden dit jaar weer naar de Reveilweek gaan. Met een jongerengroep van de Reveilweek zijn zij ruim een jaar geleden in Israël geweest. Onze zoon van 18 heeft de laatste 2 jaren samen met Ronald een kindergroep geleid. Alweer ruim 4 jaar woont onze 12-jarige pleegdochter bij ons en zij vindt het echt heel jammer dat die allerleukste week van het jaar niet door kan gaan vanwege de corona-crisis.

    Het is lastig om te bedenken hoe ons gezin eruit had gezien als we niet naar de Reveilweken waren gegaan. Wij als ouders geloven dat voor ieder gezinslid geldt: ‘Je bent, wie je bent’ en we zijn er vast van overtuigd dat de Reveilweken daar een belangrijk aandeel in hebben gehad. We proberen bijzondere momenten te markeren met een Bijbeltekst of speciale persoonlijke boodschap. Zo gaven we recent onze zoon en schoondochter op hun bruiloft een Menorah met zeven wensen omdat ook voor hem de Reveilweek een grote rol in zijn leven speelde.

     

    Hoe ervaren de kinderen de Reveilweken?

    Dat kunnen ze het beste zelf aangeven:
    “De Reveilweek is de leukste week van het jaar.”

    “Op de Reveilweek heb ik leren geloven.”

    “Ik hoop dat ik dit jaar een héle grote karper vang.”

    “Op de Reveilweek letten m’n ouders minder op me…”

    “Ik heb zin om m’n vrienden weer te zien.”

    Zij stimuleerden ons om ieder jaar weer te gaan. Graag namen ze de hele week vrienden mee omdat ze hun mooie ervaringen met hen wilden delen. Ook genoten zij van het gezellige sport en spel en de voetbaltoernooien.

     

    Jullie hebben door de jaren heen heel wat taken als vrijwilliger op de Reveilweek opgepakt.

    Klopt. Als je veel ontvangt wil je ook graag geven. En door te geven ontvang je weer opnieuw.

     

    De NEM heeft ook een bediening in het Midden-Oosten. Hebben jullie daar iets van meegekregen op de Reveilweken?

    Zeker wel, daar wordt op het podium aandacht aan besteed. Er is altijd wel een seminar over het werk in het Midden-Oosten. Op onze tweede Reveilweek werden we ons ervan bewust dat we veel te weinig aandacht besteden aan Israël. We ontdekten toen, dat de vervangingstheologie een grote misser is. Een uitspraak van onze groepsleidster toen: “Wie Israël zegent, wordt gezegend.”

     

    Kun je iets zeggen van de uitwerking van een Reveilweek op jullie persoonlijke (geloofs)leven?

    Misschien is de beste samenvatting wel de titel van een boek: “God speelt geen enkele rol in ons leven, Hij is de regisseur”. De zegeningen en de verdieping die we hebben ontvangen op de Reveilweek dragen we met ons mee. Ze hebben een sterker effect op ons dan de goede voornemens van 1 januari.

     

    Hopelijk kunnen we volgend jaar weer een Reveilweek houden. Willen jullie nog iets kwijt aan de mensen die onze nieuwsbrief lezen?

    Gewoon gaan… En als je de mogelijkheid hebt, geef je op als vrijwilliger. Het zou zomaar kunnen zijn dat je nog meer gezegend weer thuis komt.